چاپ مقاله دکتر احمد سلیمی

مقاله دکتر احمد سلیمی (دانشیار سم شناسی) با عنوان Intravenous Mitochondrial Injection Attenuates Methanol-Induced Cardiotoxicity Through Restoration of Mitochondrial Function and Suppression of Oxidative Stress در مجله Cardiovascular Toxicology با ضریب 5.7 به چاپ رسید. لازم به ذکر است ایشان به عنوان نویسنده اول و مسئول در این مقاله مشارکت داشته‌اند. مجله مذکور توسط  Springer منتشر شده و در پایگاه‌های اطلاعاتی Pubmed , ISI و Scopus نمایه می‌شود.

در مجموع، یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که تجویز داخل وریدی میتوکندری‌های تازه جدا شده، پس از مواجهه حاد با متانول، چندین ناهنجاری مرتبط با قلب، از جمله استرس اکسیداتیو، اختلال عملکرد میتوکندری و تغییرات هیستوپاتولوژیک را کاهش می‌دهد. این اثرات با تغییراتی که مستقیماً در بافت قلب و در میتوکندری‌های جدا شده از قلب، همراه با کاهش سطح CK-MB مشاهده شد، تأیید شدند. تجویز مکرر میتوکندری بهبود نسبتاً بیشتری را برای چندین نقطه پایانی نشان داد، اگرچه رابطه دوز-پاسخ ثابتی برقرار نشد. با این حال، یافته‌های حاضر یک مکانیسم محافظتی خاص قلبی یا سیستمیک را ایجاد نمی‌کنند، زیرا ارزیابی جامعی از آسیب اندام‌های سیستمیک، تروپونین‌های قلبی و عملکرد قلبی عروقی انجام نشد. علاوه بر این، جذب مستقیم میتوکندری، توزیع زیستی، پاکسازی، پاسخ‌های ایمنی، آپوپتوز، بیوژنز و دینامیک میتوکندری و ایمنی طولانی مدت ارزیابی نشدند. مدل حاد موش صحرایی، تفاوت‌های خاص گونه در متابولیسم متانول/فرمات، و فاصله کوتاه بین مواجهه با متانول و تجویز میتوکندری، تعمیم به مسمومیت بالینی متانول را محدودتر می‌کند. بنابراین، تزریق میتوکندریایی می‌تواند یک رویکرد امیدوارکننده با هدف قرار دادن میتوکندری برای کاهش اختلالات میتوکندریایی و اکسیداتیو قلبی مرتبط با مواجهه حاد با متانول باشد؛ با این حال، مطالعات بیشتری شامل پروفایل سمیت سیستمیک، ارزیابی عملکرد قلب، نشانگرهای مستقیم سمیت متانول، بررسی‌های مکانیسمی، دوز بهینه و ارزیابی ایمنی طولانی‌مدت برای اثبات پتانسیل درمانی و اهمیت بالینی آن مورد نیاز است.